அகிலாண்ட நாயகி!

அன்புறுவாய் அகிலம் ஆள்பவள் அன்னை
புன்முறுவாய் புவியாவும் பூத்துநிற்பவள் பூமாரி
நான்மறை வித்தாய் தவத்தின் சித்தாய்
கனியின் இரசமாய் கருணைக் கடலாய் காப்பவள்!

கலைமாமணிகள் நிறைந்த சபையில்

கவிமாமணிகள் காலத்தைக் கட்டியிழுத்து

கவிமாமணிகளும் கலைமாமணிகளும் இணைந்து

கசடறக் கற்பிக்க வேதத்தைத் துணைக்கழைத்தால்

தோதாய் வந்து நின்று ஊட்டிவிட்டுப்போ!

இளங்கவிகள் பெருங்கவிகளாகி பட்டமும்

பதவியும் பரிசுகளும் விருதுகளும் வினைகளும்

விருட்சங்களாய் பரந்து விரிந்து தாமரையாய்

மலர்ந்து கலைமாமணிகளையும் கவிமாமணிகளையும்

உருவாக்கி வெற்றித் திலகமிட்டு செங்காந்தளாய்

சிவந்து சிந்தித்து சிறப்புற்று சிகரமேறி சிகரமேற்றி

இருளகன்று இன்புற்று வாழ வரமளித்துவிடு!

கலைமாமணிகளும் கவிமாமணிகளும் இளங்கவிகளும்

நாளும் பெருகி நலிவுற்ற செவ்விதழ்கள் நலமுற்று

நாற்புறமும் விருந்தும் விரிவான தொகுப்பும்

விளைவித்து விளைந்து பெருமையுடன் வலம்வர

வடிவுடை நாயகி வரமருளும் தேவிநீ!

அம்புவியைக் காக்கும் அருளன்னை - கனிவுடனே

இப்புவி மாந்தரின் சங்கடம் போக்குபவளாம்

மந்திரச் சொல்லால் பணிந்து நாடாளும்

வெந்தயத்தீயின் விதியை வீழ்த்துவாளாம்!

ஓம் நமச்சிவாய ஓம்!

வரம்வேண்டும் நவசக்தி நின் வரம்வேண்டும் 
மனம் வேண்டும் அன்னையே நதி போலோடவே 
நாளும் பகடையாயுருட்டும் விதியின் பிடிவிலகிடவே
 சிதறும் சிந்தையாவும் சீர்  பெற வேண்டும் தாயே!
கபடமில்லா  உடுக்கையாய் நேயமும் வேண்டுமே 
தீதென்றறியாதோர் திண்ணம் தீயாயொளிரும் திட்பமும் 
பனிபோல் விலகியோட வேண்டும் அம்மையே!
நன்னெறியால் நயந்த நேசம் கூடவும் வேண்டும் 
தன்னைத்தான் உணரும் தவமும் சித்திக்க வேண்டுமே 
நானெனும் அகந்தை அழிய நீயருளல் வேண்டும்! 
சித்தமெலாம் சிவசக்தியே என்றுணரும் நிலையருளலும் வேண்டுமே!
பண்ணின் இசையாய் விண்ணின் மேகமாய் கண்ணின் 
காட்சியாய் உதிக்கும் நாயகியே! சகலமும் நீயே!
உவமையில்லா பேரொளியே! அத்தனோடு ஆடும் ஆனந்தசோதியே!
மனத்தகத்து அழுக்கறுத்து ஆட்கொளும் ஆதிசக்தியே!
அம்மையுன் பாதம்  காணும் காலமெதோ! ஓம் நமச்சிவாய ஓம்!

சோதிவடிவே! சுடரொளியே!

ஆயிரமாயிரம் திருநாமங்கள் அன்னையின்
ஆனந்தப்பாயிரம் இசைக்கோலங்கள் சங்கமம்
விண்ணிலேற்றும் விசைக்களிப்பின்  சாகசங்கள்
கண்ணிலூற்றும் காவியங்களின் ஒலியோவியங்கள்

ஓம் மகாசக்தியே போற்றி!

பவள சங்கரி

எத்தனை எத்தனை பிறவியம்மா
எல்லாம் உன் அருளம்மா
அத்தனையும் பாவங்களன்றி
வரமாக்கிய வடிவுடைநாயகியே

நாடகமான வையகத்தில்
பூடகமான மனமின்றி
சேடகனாய் வாழாமல்
சிறகடித்து சிறந்திருக்கருள்வாயே

காக்கும் வரமருளும் அன்னையே!

பிள்ளைகள் பலகோடி, அத்தனையும்
உனைநாடி உன்பதம் தேடி
வாழும்வழி தாங்கும்கதி தேடும் உயிர்கள்!
சூழும்துயர் நீங்கும்சதி நாடும் மனங்கள்
காக்கும்வரம் நாளும் தரும் அன்னையே!
வீழ்த்தும் கபடம் தாக்கும் பாகாசுரன்களை

பாட்டுக்கொரு புலவனும் பாருக்கொரு ஞானியும்
ஊர்தோறும் உழவனும் சோறுக்கென சேறும்
வாழ்வுக்கொரு வீணையும் பாரதத்திற்கொரு வீரமும்
அளித்தவள் அவளே அன்னை பராசக்தி!

ஆடிப்பூர நாயகியே!

பவள சங்கரி

ஆடிப்பூரத்தில் அங்கமெல்லாம்  மின்னும் பொன்னாய்
 ஆடிப்பாடி வருகிறாள் மின்னிடையாள் ஆனந்தமாய்
கொஞ்சுதமிழும்  பஞ்சு மெல்லடியும்  பாந்தமாய்
பொருந்திவர நஞ்சுண்ட கண்டனின் நாயகியாய்
அபயமளிக்கும் நற்றுணை வேதமே அன்னையாய்
பட்டொளிவீசும் பரிமளமாய் பயத்தில் பக்கத்துணையாய்
நித்தமும் நின்னை நினைந்துருகும்  வரமருள்வாய்
வாரணாம்பிகையே! வாயுதேவியே! வாகீசநாயகியே!
போற்றி போற்றி!! அன்னையே அகிலாண்டநாயகியே!!
அஞ்சேலெனும் மந்திரமருளும் மாதவச் செல்வியே!!
வணங்குகிறேன் நிதம் நின்னையே! எனதன்னையே!!

நன்றி : வல்லமை

ஆடி ரதம்

பவள சங்கரி

ஆடிரதமேறி ஆனந்தமாய் வலம்வரும் அன்னையே

பாடியுனை பதம்பரவி போற்றுவேன் உன்பிள்ளையே

நாடியுனை வாழும் வரமருளும் மாமகாசக்தியே

வாடியயெனை மீளும் வழிகாட்டி தாங்குவாயே!!

ஓம் ஆதிபராசக்தி அன்னையே போற்றி!

பவள சங்கரி

கோலமயிலென தோகைவிரித்தாடினாள்

கோதைநாயகி!

புள்ளிமானென துள்ளியாடினாள்

புவியரசி!

அன்னநடையுடன் அகம்குளிர்ந்தாள்

அங்கையற்கண்ணி!

சிம்மத்தை சிம்மாசனமாக்கினாள்

சிம்மவாகினி!

குயிலோசையில் குழைந்துபோனாள்

குமரிக்கன்னி!

தத்துங்கடலோசையில் ஆர்ப்பரித்துநிற்கிறாள்

தத்துவநாயகி!

தகதகவெனத்தகிக்கும் கதிரொளியானாள்

திரிபுரசுந்தரி!

ஓம்எனும் அகர உகர மகர நிலையானவள்

ஓம்காரநாயகி!

மாணிக்கவீணையேந்தி மாதவம்புரிபவள்

மாணிக்கநாச்சி!

கரும்புவில்லேந்தி கடைக்கண்காட்டியவள்

கண்ணபுரநாயகி!

கமலநயனவடிவாய் காமரூபமானவள்

கமலபாரதி!

சுவர்ணரூபமாய் சொக்கிநிற்கிறாள்

சுவர்ணமால்யாயிணி!

சரணம் சரணம் சரணம் 

உன்திருப்பாதம் சரணம்!

காத்தருள் காளியே!

பவள சங்கரி

வெற்றிவாகினியே வீரத்திருமகளே

ஊரெல்லாம் குதூகலமாய்

கூடிக் களித்திருக்கையில்

பாடிப்பரவசமாய் ஓருயிர்

பத்ரகாளியுந்தன் பதம்பணிந்தே

நித்தமுன்நாமம் கூவியழைத்து

வெதும்பியழ பாவியானென 

பரிதவித்து உனைத்தொழ

சூழும்துயர் களையாமல்

எங்கனம் செல்வாயோநீயே

கங்கனம்கட்டாமலே காவலுக்கு

நில்லாமலே சொல்லெலாம்

நிறைந்தாலும் சுள்ளென்று

தீக்கனல் சொரிந்து தள்ளென்று

தவிக்கவிட்டு பகடையாயுருட்டி

பச்சிளம்குழவியாய் பாசவினைக்காய்

ஏங்கிஏங்கி மாய்ந்துமாய்ந்து

மருண்டுநிற்கும் பேதைதனை

தளிர்க்கரம் நீட்டி தாவியணைக்காமல்

தீக்கனல்மூட்டி சுட்டெரித்து

அச்சமூட்ட குற்றமென்னசெய்தேன்?

குவிந்த இதழ் முத்தமிட்டது

உன்திருநாமம் மட்டும்தானே

பணிந்தசிரம் தொட்டணைத்தது

உந்தன்பாதமலர்மட்டுமன்றோ

விரிந்தகூந்தலில் விருப்பமாயமர்ந்தது

 இதயமலர் என்பதையறியாயோ

இரத்த நாளங்களனைத்தும்  சுற்றியுனை

உருகிஉயிர் உன் காலடியில் 

மருகிமயலாகி மடிந்துஒளிருதே

அறியாயோ நீயே! வரம் அருளாயோ தாயே!

ஆங்காரம் அடியோடு ஒடுங்கி

ஓங்காரமாய் நிற்கும் தேவியுந்தன்

பாதாரவிந்தம் சேரும்நாள் எந்நாளோ

வாழும் உயிர்களனைத்தும்

பாழும்பந்தத்தில் உழலாமல் 

சித்தம்சீராய் சிந்தைதெளிவாய் 

நம்பிக்கை ஒளியாய் நயமான

கற்பகத்தேரில் கனிவாய் பவனிவரும்

அற்புதக்காட்சி! கருத்தில் நிறைந்த 

கற்கண்டாய் கனிரசமாய் மலர்ந்த காட்சி!

சொற்பதங் கடந்த மௌனமொழிக்காட்சி!

கருணைக்கடலே! காக்கும் அன்னையே!

காத்தருள் காளியே! சிம்மவாகினியே!

படத்திற்கு நன்றி:

http://www.google.co.in/imgres?imgurl=https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDC24IQ2xySGKduFCvJkfnY_dO6LHqz5QW5j-i_6gNcMz8G1QZNGFfiEMfXA2ZwyLvcW_n2N8acFW7-aAf_Jjj1-vfhit_eUK5xI2TPcCtR9u4bmfI1qcD7IAOsNY8LSQc8ikHySr3XlZB/s1600/Image0010.jpg&imgrefurl=http://manimaran21.blogspot.com/2010/08/blog-post_28.html&h=1600&w=1200&sz=169&tbnid=KVq5hPTVaC8NJM:&tbnh=99&tbnw=74&zoom=1&usg=__gn5e3JgnEPgkh16yH1B-arEJBbk=&docid=wgE2HTV48CAwRM&sa=X&ei=YDBcUpjkJYGVrAfNoYFA&ved=0CEQQ9QEwAw

சரசவாணியே! சகலகலாவல்லியே!

பவள சங்கரி

சரசவாணியே! சகலகலாவல்லியே!

வீணையேந்திய சகலகலா வாணியே

வேதங்களின் விழுப்பொருள் நாயகியே

வெண்டாமரையிலுறையும் அன்னையே

வேண்டுவதெல்லாம் அறிவோய் நீயே!

நூல்வடிவாய் நின்ற நாயகியே

பால்வடியும் கவிமாலையானவளே

கல்மனமும் கனிந்துருகும் காதலாலே

சொல்வனமாய் திகழும் உன்னருளாலே!

மயான சயனியே! மாசாணியே போற்றி! போற்றி!

பவள சங்கரி

மலரென உதித்து மலையென உயர்ந்து தீயெனக் கொதித்து

மதியெலாம் நிறைந்து மயானத்தில் உறைந்து மாசில்லாத

மயான சயனியாய் மாசாணியாய் உப்பாற்றங்கரையில்

மங்கலநாயகியாய் மகிழ்ந்தருளும் மகிசாசுரமர்த்தனியே! போற்றி!

வான்நோக்கிய கரமிரண்டும் மலர்மஞ்சளுடன் மங்கலமாய்

மண்நோக்கிய கரமிரண்டும் சூலமும் முரசும் அரவமுடன் 

மண்டையோடும் தாங்கி தவிப்போருக்கு அபயம் அளிக்கும் 

வற்றாத சீவநதியாய் வரமளிக்கும் வடிவுடை நாயகியே போற்றி!

வெற்றிவாணியே! ஓம் அன்னையே! லலிதாம்பிகையே!

பவள சங்கரி

வெற்றிவாணியே! ஓம்அன்னையே!  லலிதாம்பிகையே!

புவனமெங்கும் ஓயாது ஒலிக்குமோர் வேதமாம்

கவனமெல்லாம் நிறைந்து கானமாய் இசைக்குமாம்

சலனமெல்லாம் நீங்கிடவே சர்வமாய் ஒலிக்குமாம்

லலிதா சகசுரநாமமாய் பாரெல்லாம் பரவிடுமாமே!

யாதுமாகி எங்கும் நிறைந்தவளே லலிதாம்பிகையே

அனைத்துலகையும் ஆளும் அகிலாண்ட நாயகியே

ஸ்ரீபுரம் மேவிய ஸ்ரீலலிதாம்பிகையே உமையே

திருமேயச்சூர் வாழ்நாயகியே மின்னுமேகலையே!

கன்னித்தாயே! பகவதி அன்னையே! போற்றி போற்றி!

பவள சங்கரி

கன்னித்தாயே! பகவதி அன்னையே! போற்றி போற்றி!

சிற்றாடை கட்டியவளே சிந்தையெலாம் நிறைந்தவளே

சீர்வளர்கன்னி சிவநேயச்செல்வியே தவக்கோலம்கொண்டவளே

சுசீந்திரநாயகன்  தாணுமாலயனின் திருக்காதல் நாயகியே

சுந்தரக்கன்னியே குமரித்தாய் அன்னையே போற்றி போற்றி!

விண்ணோருக்கும் முனிவோருக்கும் பூவுலக மாந்தருக்கும்

பாதகம் புரிந்த பாணாசுரனை அசுரனை ஆவேசங்கொண்டு

அழிக்க கன்னியாய் அவதரித்தவளே கன்னியாகுமரி அன்னையே!

வாடாவிளக்கே வடிவுடைநாயகியே  அனுதினமும் துதிப்போம் உன்னையே!

அருள்நிறை அன்னபூரணியே!

பவள சங்கரி

கண்ணின் கருமணியே காமாட்சியே
விண்ணின் பருப்பொருளே காமாட்சியே
தண்ணளியும் தானேவந்துதிக்கும் காமாட்சியே
எண்ணமெலாம் நிறைந்திருப்பவளே காமாட்சியே!

தேடியுனை ஓடித்திரிந்து களைத்து
நாடியுனை நானடைந்தக்கால் 
பாடிப்பரவசமாய் சிலிர்த்தேன்
கூடிக்களித்திருக்க முளைத்தேன் முத்துமணியே!

ஆத்துமந்தன்னை அருவமாயிருந்து காப்பவளே அன்னபூரணியே
கூத்துவந்தன்னை அஞ்சற்கவென அபயமளிப்பவளே அன்னபூரணியே
காத்துவந்தென்னை கருவறையில் தஞ்சமளிப்பவளே அன்னபூரணியே
அட்சயப் பாத்திரமென அருளெலாம் அள்ளித்தருபவளே அன்னபூரணியே

படத்திற்கு நன்றி:

http://www.dinakaran.com/Aanmeegam_Detail.asp?Nid=1541&Cat=3