Posts

Showing posts from June 24, 2012

முதிதை

Image
முற்றும் துறந்த முனிவராயினும் பட்டமரம் துளிர்ப்பதில்லை படுத்த உடல் எழுவதில்லை
கலந்தை கொள்ளும் பேரறிவாளராயினும் கறந்தபால் மடி புகுவதில்லை முதிர்ந்த இளமை திரும்புவதில்லை
பற்று நிறைந்த பாவையராயினும் மலர்ந்த மலர் மொட்டாவதில்லை கனிந்த கனி காயாவதில்லை
சத்தியம் காக்கும் மகாத்மாவாயினும் சொன்ன சொல் மறைவதில்லை இருந்தும் பேசாமடந்தையாயில்லை
முனிவரும் இல்லை முதிதையும் இல்லை என்னுள் இருக்கும் அனைத்துமாய் யான்
மனிதரைப் படைத்தவனும் கடவுள் கடவுளரைப் படைத்த மனிதனும் கடவுள்
கடவுளும், கடவுளும் ஆழிப்பேரலையில் கலந்தனர் ஒன்றாய் சுனாமியால்! கடவுளும், கடவுளும் முதிதையில்
கண்ணும் கருத்தும் கருணையில் முதிதையும் முற்றிய நிலையில் கடவுளாய் மனிதரும் மனமுவந்து கடவுளையும் படைத்து கால ஓட்டத்தையும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் நிலைக்கச் செய்து சரித்திரமும் படைக்கச் செய்தாய் பதவிசாய்!






காசி

மூன்றாவது நாளாக இன்றும் அதே மரத்தடியில் சுருண்டு படுத்துக் கொண்டிருக்கும் மனிதரைப் பார்த்து விட்டு கண்டும் காணாமல் செல்ல முடியவில்லை குயிலிக்கு. யாராக இருக்கும் இந்த மனிதர்... பார்க்க பெரிய இடத்துப் பிள்ளை போல இருக்குதே என்று யோசித்துக் கொண்டே அருகில் சென்று, மூக்கினருகில் கையை வைத்துப் பார்த்தாள். நல்ல வேளையாக மூச்சு இருக்கிறது என்று மகிழ்ச்சியடைந்தாலும், நெற்றியின் இடது புறம் இரத்தம் வந்து காய்ந்து கிடந்தது. சுய நினைவின்றி கிடப்பது தெரிந்தது. யாரையாவது துணைக்குக் கூப்பிடலாம் என்றால் கண்ணுக்கு எட்டிய தொலைவு வரை ஒருவரையும் காணவில்லை...”அண்ணே. அண்ணே என்று மெதுவாக உலுக்கிப் பார்த்தாள்.. லேசான முனகலும், அசைவும் தெரிய, மீண்டும் தட்டி எழுப்ப முயற்சித்தாள். கையில் இருந்த தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து முகத்தில் கொஞ்சம் தெளித்தாள்.. அந்த உருவம் வாயைத் திறக்கவும், வாயிலும் கொஞ்சம்,கொஞ்சமாக தண்ணீர் ஊற்றினாள். மெதுவாக மயக்கம் தெளிந்து எழுந்து உட்கார்ந்தவரின் முகத்தில் பெருமளவில் களைப்பு தென்பட்டது. உடனே குயிலி பசியோ என்னவோ என்று நினைத்து, தன் சாப்பாட்டுப் பையிலிருந்து டிபன் பாக்ஸை திறந்து உணவைக் கொடு…

கவிஓவியாவில் சுடர் ஒளி

Image
அன்பு நண்பர்களே,
கவிஓவியா இதழில் என்னுடைய சிறுகதை வெளியாகியுள்ளது. முடிந்தால் பாருங்கள்.மே மாத சிறுகதைப் போட்டியில் தேர்வு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. நன்றி.


--
அன்புடன் பவள சங்கரி